Evrendeki her kütle birbirini çeker
Elmanın yere düşmesi ile Ay’ın Dünya etrafında dönmesi aynı kuvvetin sonucudur. Kütle çekim kuvveti hesaplama aracı, Newton’un evrensel çekim yasasını kullanır: F = G · m₁ · m₂ / r². Buradaki G, 6,67430 × 10⁻¹¹ m³/(kg·s²) değerindeki evrensel çekim sabitidir. Kütle çekim kuvveti hesaplama sonucunda iki cisim arasındaki kuvvetin yanında, bu kuvvetin her bir cisme kazandırdığı ivme de gösterilir.
Varsayılan örnek Dünya ile Ay’dır: 5,972 × 10²⁴ kg ve 7,342 × 10²² kg kütleli iki cisim, merkezleri arasında 384.400 km varken birbirini yaklaşık 1,98 × 10²⁰ N kuvvetle çeker. Bu kuvvet Ay’a yaklaşık 0,0027 m/s², Dünya’ya ise 0,000033 m/s² ivme kazandırır. Karşılaştırma için, 70’er kg’lık iki kişi 1 metre arayla durduğunda aralarındaki çekim yalnızca 3,3 × 10⁻⁷ N’dur; günlük hayatta hissetmememizin nedeni budur. Kuvvetin hissedilir olması için en az bir cismin gezegen ölçeğinde kütleye sahip olması gerekir. Newton’un üçüncü yasası gereği iki cisme etki eden kuvvet eşittir; farklı olan, kütleye bağlı olarak kazandıkları ivmedir.
Astronomi meraklıları, fizik öğrencileri ve uydu yörüngelerini anlamaya çalışanlar bu hesaplayıcıyı sıkça kullanır. Bir gezegendeki yüzey çekimini insan ağırlığına çevirmek için gezegenlerde ağırlık aracını, gezegenden kurtulmak için gereken hızı görmek için kaçış hızı hesabını deneyebilirsin. Çok büyük ve çok küçük sayılarla çalışırken bilimsel gösterim dönüştürücüsü okumayı kolaylaştırır.
En önemli dikkat noktası, r’nin cisimlerin yüzeyleri arasındaki değil merkezleri arasındaki uzaklık olmasıdır. Uzaklık iki katına çıktığında kuvvet dörtte bire düşer; bu ters kare ilişkisini hatırlamak hataları azaltır. Kütleleri Güneş ya da Dünya kütlesi biriminde seçebilirsin, araç dönüşümü kendisi yapar.